Friday, 19 August 2016

Thursday, 18 August 2016

"கழிவுகளின் தேக்கம் வியாதி; கழிவுகளின் வெளியேற்றல் குணம்"

நோய்கள் என்றால் என்ன? கண்டிப்பாக அனைவரும் முழுமையாக படித்துவிட்டு பகிரவும்........

Friday, 12 August 2016

சுல்தானின் மனைவி பேரழகி.

பெண்களை மதித்த வீர சிவாஜி அந்தப்புரத்தில் செய்த செயல்...

Sunday, 7 August 2016

ருசி தரும் நோய்கள்....

நீங்கள் பசிக்காக சாப்பிடாமல் ருசிக்காக பல உணவுகளை சாப்பிடும் பழக்கம் உள்ளவரா.?

Friday, 5 August 2016

எப்பொழுதுதான் மனிதனை நேசித்து, பொருட்களை பயன்படுத்த போகின்றோம்?

ஒரு அப்பாவும், 4 வயது மகனும் அவர்களுடைய புதிய காரை துடைத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்

 அப்பொழுது அந்த சிறுவன் ஒரு சிறிய கல்லை எடுத்து காரின் கதவு பக்கத்தில் சுரண்டி கொண்டிருந்தான்.
 சத்தத்தை கேட்ட அப்பாவுக்கு கோபம் தலைகேறியது..

கடுப்பில் மகனுடைய கையை பிடித்து, நான்கு முறை உள்ளங்கையில் விளாசிவிட்டார்.

 அப்பொழுதுதான் கவனித்தார் அவர் அடித்தது ஸ்பேனரை (Spanner) கொண்டு என்பதை.

வலியில் துடித்த மகனை மருத்துவ மனைக்கு தூக்கி கொண்டு ஓடினார்.

 "பல எலும்புகள் முறிந்துவிட்டதால், இனி விரல்களை குணமாக்க முடியாது" என்று மருத்துவர்கள் கைவிரித்தனர்.

மகன் வலி நிறைந்த கண்களுடன் அப்பாவை பார்த்து “அப்பா.. என்னோட விரல்ளுங்க திரும்ப வளர்ந்துடும் இல்லப்பா?” என்று கேட்டவுடன்,

 கண்ணீருடன் மவுனமாக வெளியே வந்தார்.

வெளியில் நின்றிருந்த தன் காரை பல தடவைகள் எட்டி, எட்டி உதைத்தார்.

கண்ணீருடன் தலையில் கையை வைத்துக் கொண்டு காரின் முன்பு உக்கார்ந்துவிட்டார்

அப்பொழுதுதான் தன் மகன் கீரிய அந்த கீரல்களை கவனித்தார் என்ன எழுதியிருகிறது என்று.. அந்த வாசகம்

” ஐ லவ் யூ அப்பா”.

மனிதர்களை பயன்படுத்துகிறோம்! பொருட்களை நேசிக்கிறோம்!!
எப்பொழுதுதான் மனிதனை நேசித்து, பொருட்களை பயன்படுத்த போகின்றோம்?

அப்பா வீட்டில் இருக்கிறார்


ஒரு பெண் தன் தந்தையுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது அவளைக் காண அவளது தோழன்  வருகிறான்.

உடனே அந்த பெண் அவனிடம்," நீ பாமுக் எழுதிய,"அப்பா வீட்டில் இருக்கிறார்" என்ற ஆங்கில நாவலை வாங்க வந்தியா?" என்று கேட்கிறாள்.

உடனே அவன் அந்த பெண்ணிடம்,"இல்லை நான் ஹும்ம்ஸ் எழுதிய "நான்  எங்கே காத்திருப்பது உனக்காக ? என்ற ஆங்கில நாவலை வாங்க வந்தேன்" என்கிறான்.

உடனே அந்த பெண்,"என்னிடம் அந்த  புத்தகம் இல்லை, எனவே நீ என்னிடம் உள்ள.. கிரிஷ் எழுதிய "மாமரத்துக்கடியில் காத்திரு" என்ற புத்தகத்தை பெற்று கொள்" என்கிறாள்.

உடனே அவன் அந்த பெண்ணிடம், நீ நாளை பள்ளிக்கு வரும் போது... "ஐந்து நிமிடத்தில் உன்னை அழைக்கிறேன்'' என்ற ரிடெய்ல் மேனேஜ்மென்ட் புத்தகத்தை கொண்டு வா என்கிறான்.

உடனே அந்த பெண் அவனிடம், பகத் எழுதிய "நான் உன் நம்பிக்கையை காப்பாற்றுவேன்" என்ற புத்தகத்தையும் உனக்கு கொண்டு வருகிறேன் என்கிறாள்.

உடனே அந்த பெண்ணின் தந்தை அந்த பெண்ணிடம்,              "இவன் இவ்வளவு புத்தகத்தையும் படிப்பானா?" என்று கேட்கிறார்.

உடனே அந்த பெண்," ஆமாம் அப்பா, அவன் மிகவும் அறிவும், புத்தியும் மிகுந்தவன்" என்று கூறுகிறாள்.

உடனே பெண்ணின் தந்தை கூறுகிறார்..," நீ அவனுக்கு ராபின் ஷர்மா எழுதிய "வயதானவர்கள்  முட்டாள்கள் இல்லை" என்ற புத்தகத்தையும் மறக்காமல் குடு என்கிறார்.

நீதி : அடேய்.. நீ LKG படிக்கிற ஸ்கூல்ல நான் ஹெட்மாஸ்டர் டா

பணம் செல்வம் இல்லை

“ஆடிட்டர் சார் உங்கள பாக்க வரணும். ஒரு மணி நேரம் உங்க டயம் எனக்கு வேணும்.”

இருபது வருடங்களுக்கு முன்னால் நடந்த முக்கிய நிகழ்வு இந்த வார்த்தைகளோடுதான் தொடங்கியது.

அந்த நபரை ரோட்டரி சங்கம் மூலமாகத்தான் தெரியும். அவர் என்னுடைய வாடிக்கையாளர் இல்லை. பிறகு ஏன் வேலைநாளில் ஒரு மணி நேரத்தைக் கேட்கிறார்?

“உங்க நேரத்துக்கு என்ன காசு உண்டோ சொல்லிருங்க. அதைக் கொடுத்துடறேன். ஆனா நான் சொல்ல வந்த விஷயத்தக் கேட்டா நீங்க காசே வேண்டாம்னு சொல்லிருவீங்க. உங்களுக்கு சுக்ர தசை ஆரம்பிச்சாச்சு. ஏன்னா எனக்கும் இப்போ சுக்ர தசை.”

எனக்கே உரித்தான ஒரு ஆர்வக் கோளாறு காரணமாகத்தான் அவருக்கு நேரம் ஒதுக்கிக்கொடுத்தேன்.

குறித்த நேரத்திற்கு வந்துவிட்டார். சுற்றிவளைத்துப் பேசாமல் நேரடியாக விஷயத்துக்கு வந்தார்.

“எனக்கு நைஜீரியாவிலருந்து நூத்து நாப்பது கோடி பணம் வரப்போவுது. நீங்கதான் இந்த விஷயத்துல என்னுடைய ஆடிட்டரா இருந்து எல்லாத்தையும் கவனிச்சிக்கணும். உங்களுக்கு எத்தனை கோடி பீஸ் வேணும்?”

இன்று யாராவது அப்படிப் பேசினால் வாய்விட்டுச் சிரிப்போம். நைஜீரியாவில் நடக்கும் பண மோசடி அந்த அளவிற்குப் பிரபலமாகிவிட்டது. ஆனால் அன்று அது அவ்வளவாகத் தெரியாது. அது போக அப்போது இண்டர்நெட், வந்திருக்கவில்லை.

ஒரு மணி நேரம் அந்தப் பணத்தை எப்படி முதலீடு செய்வது போன்ற விவரங்களை உற்சாகமாகச் சொன்னார். வருமானவரியைக் கட்டிவிடுவோம் என்றும் சொன்னார். நான் அவருடன் சிங்கப்பூரோ லண்டனோ செல்ல வேண்டியிருக்கும் என்றும் சொன்னார்.

“பாஸ்போர்ர்ட்ட தேடிப் பிடிச்சி தூசி தட்டி வையுங்க.” என்று சொல்லிவிட்டுக் கிளம்ப எத்தனித்தார்.

“என் ஃபீஸ்.. “

“நூத்திநாப்பது கோடி வரப்போவுதுல்ல.. “

“அது வந்தப்பறம் அதுக்குப் பாத்துக்கலாம். இப்ப இந்த ஒரு மணி நேரத்துக்கு ஆயிரம் ரூபாய் கொடுங்க.”

“சொல்றேன்னு தப்பா நெனக்காதீங்க. நீங்க படு அல்ப்பம் சார். இந்தாங்க.”

அவர் சென்றபின் சென்னையில் இருக்கும் என் தொழில் முறை நண்பர்களுடனும் ஆப்பிரிக்க நாடுகளுடன் தொடர்புடைய என் வாடிக்கையாளர்களிடமும் பேசினேன்.

இது நைஜீரியாவில் நடக்கும் அக்மார்க் டுபாக்கூர் வேலை என்று அவர்கள் ஒருமனதாகச் சொன்னார்கள். இதில் ஏமாந்து சொந்தப் பணத்தை இழந்த்வர்களின் கதைகளை ஃபேக்ஸ் மூலம் அனுப்பி வைத்தார்கள்.

அந்த நண்பரை அழைத்து விஷயத்தைச் சொன்னேன். ஃபேக்ஸில் வந்ததை அவருடைய அலுவலகத்திற்கு அனுப்பிவைத்தேன்.

“எனக்குப் பணம் வரது உங்களுக்குப் பொறுக்கல சார். நான் வேற ஆடிட்டரப் பாத்துக்கறேன்.” என்று எரிச்சலுடன் சொன்னார் அந்த மகானுபாவர்.

ஒரு வாரம் கழித்து என் அலுவலகத்திற்கு மீண்டும் வந்திருந்தார் அவர்.

“இதக் காமிச்சிட்டுப் போலாம்னுதான் வந்தேன்.”
அதிர்ந்து போனேன். அவர் பெயரில் நூத்திநாற்பது கோடி ரூபாய்க்குக் காசோலை.

“எத்தனை பூஜ்யங்கள் இருக்குன்னு எண்ணிப் பாத்துக்கங்க ஆடிட்டர் சார்.”

“இந்த செக் பணம் இல்லை. இந்தப் பணம் நிஜம் இல்லை சார். இது ஒரு மாயத் தோற்றம் சார்.” நான் சொன்னது எதுவும் அவர் காதில் விழவில்லை.

காசோலையை வங்கியில் போட்டார். சுவரில் அடித்த பந்து போல் திரும்பி வந்தது. நைஜீரியாக்காரர்கள் அவரை ஐந்து லட்ச ரூபாயுடன் சிங்கப்பூர் வரச்சொன்னார்கள். போனார். ஐந்து லட்சத்தையும் மன நிம்மதியையும்  தொலைத்துவிட்டு உயிரும் உடலும் ஒட்டிக்கொண்டு இருந்தால் போதும் என்ற மனநிலையுடன் அவர் திரும்பி வந்தார்.

சரி அதைவிடுங்கள். நான் சொல்ல வந்த விஷயம் வேறு. இன்று பலரும் பணமும் செல்வமும் ஒன்று என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.

அதாவது என்னிடம் ஒரு லட்ச ரூபாய் ரொக்கப்பணம் இருந்தால் அதே அளவிற்கு எனக்குச் செல்வம் இருக்கிறது என்று கணக்குப் போடுகிறார்கள்.. அது தவறு.
அவர் காட்டிய 140 கோடி ரூபாய் காசோலை போன்றதுதான் என் கையில் இருக்கும் பணம். அது ஒரு மாயத் தோற்றம் மட்டுமே.

பணம் செல்வம் இல்லை. (money is not wealth) அந்தப் பணத்தை நம் மனம் போல் செலவழிகக் முடியுமென்றால் அப்படிச் செலவழிக்கும்போதுதான் அது செல்வம் ஆகிறது. அதுவரை? செல்வமாகும் தன்மை மட்டுமே பணத்திற்கு இருக்கிறது. . ஆனால் பணம் செல்வம் இல்லை.

எனக்குத் தெரிந்து ஒரு உள்ளாட்சி அதிகாரி எக்குத்தப்பாக லஞ்சம் வாங்கி பணம் சேர்த்திருந்தார். அந்தப் பணத்தை எல்லாம் அவருடைய நெருங்கிய நண்பர்களான ஒப்பந்தக்காரர்களிடம் கொடுத்து வைத்திருந்தார்.

நாடாளுமன்ற தேர்தலின் போது அவர் வேறு ஊருக்கு மாற்றப்பட்டார். “திரும்பி வந்து பணத்தைப் பெற்றுக் கொள்வேன். அது வரை என் பணம் உங்களிடம் இருப்பதை யாரிடமும் சொல்ல வேண்டாம்.” என்று சொல்லிவிட்டுக் கிளம்பினார். பாவம் அவர் திரும்பவேயில்லை.

போன ஊரில் ஒரு நாள் காலை நடைப்பயிற்சி செய்யும் போது மாரடைப்பு வந்து இறந்து போனார். ஒப்பந்தக்காரர்கள் அவருக்குக் கொடுத்த வாக்கை மீறவில்லை. அந்தப் பணத்தைப்பற்றி யாரிடமும் சொல்லவில்லை. இன்றளவும் சொல்லவில்லை.

அந்தப் பணம் அவருக்குச் செல்வமா? சத்தியமாக இல்லை. அது செல்வமாக மாறியிருக்கலாம்.  ஆனால் மாறவில்லை.

ஒரு மருத்துவர் கோடிக்கணக்கில் சம்பாதித்தார். ஆனால் வருமானவரித்துறையினருக்குத் தெரியக்கூடாது என்பதற்காக ஒரு பழைய ஸ்கூட்டரில்தான் செல்வார். அவர்கள் எப்ப்டியோ மோப்பம் பிடித்து அவருடைய கிளினிக்கில் சோதனை செய்த போது அவர் மேஜை டிராயரிலிருந்து ஏறக்குறைய மூன்று கோடி ரூபாய் ரொக்கமாக எடுத்தார்கள்.

நோயாளிகளிடம் வாங்கும் பணத்தை ஒரு கவரில் போட்டு அதன் மேல் நோயாளியின் பெயரையும் வாங்கிய தேதியையும் எழுதிவைக்கும் பழக்கம் அந்த மருத்துவருக்கு இருந்தது.

வருமானவரி சோதனைக்குச் சென்ற அதிகாரி என்னிடம் அங்கலாய்த்தார்.

“சில கவர்ல அஞ்சு வருஷத்துக்கு முந்தின தேதி இருக்கு. மூணு கோடிய ரொக்கமா வச்சிக்கிட்டு அந்தாளு இன்னும் வாடகை வீட்டுல இருக்காரு. இத்துப்போன ஸ்கூட்டர்தான் வச்சிருக்காரு.”

எனக்குப் புரிந்துவிட்டது. அந்த மருத்துவரிடம் பணம் இருந்தது. ஆனால் செல்வம் இல்லை. அவர் நினைத்திருந்தால் அந்தப் பணத்தைச் செல்வமாக மாற்றியிருக்கலாம். ஆனால் அவர் மாற்றவில்லை.

பணம் ஒரு மாயத்தோற்றம்.

ஐந்து வருடங்களுக்கு முன்னால் நான் இந்தோனேஷியா சென்றிருதேன். அவர்கள் பணம் ருப்யா. நமது ஒரு ரூபாயைக் கொடுத்தால் 169 ருப்யா கொடுப்பார்கள் (அப்போது). ஆகா என்று முதலில் வாயைப் பிளந்தேன்.

அப்புறம்தான் தெரிந்தது வில்லங்கம்.

அங்கு விமான நிலையத்தில் வரிக்கட்டணம் 40000 ருப்யா. ஒரு நாள் இரவு டாக்சியில் ஐந்து கிலோமீட்டர் தூரம் செல்ல 2 லட்சம் ருப்யா கொடுக்கவேண்டியிருந்தது.

நாங்கள் தங்கியிருந்த ஹோட்டலின் காவல்காரர் “மாதம் எட்டு லட்சம் ருப்யா சம்பளத்தை வைத்துக்கொண்டு குடும்பம் நடத்துவது கஷ்டமாக இருக்கிறது.”  என்று அரைகுறை ஆங்கிலத்தில் ஆதங்கப்பட்டுக்கொண்டார்.

நம் கையில் 59172 இந்திய ரூபாய் இருந்தால் போதும். இந்தோனேஷியாவில் நாம் கோடீஸ்வரர் ஆகிவிடலாம்.. ஆமாம் அதற்கு ஒரு கோடி ருப்யா நமக்குக் கிடைக்கும். ஆனால் அதனால் என்ன பயன்? நம் ஊரில் 59172 ரூபாய்க்குக் கிடைக்கும் விஷயங்களில் பாதிகூட அங்கே கிடைக்காது. அது பணவீக்கத்தின் அசிங்கமான அடையாளம்.

பணம் தான் வீங்கும். செல்வம் வீங்காது.

என் தந்தை இறப்பதற்கு மூன்று நாட்கள் முன்பு அவரைக் காரில் வைத்து ஊர் சுற்றிக் காண்பித்துக் கொண்டிருந்தேன். என் தந்தைக்குச் சர்க்கரை நோய் இருந்தது. சிறுநீரகங்கள் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டிருந்தன. உப்பும் சர்க்கரையும் கூடவே கூடாது என்று டாக்டர் கடுமையாக எச்சரித்திருந்தார்.

கார் மாட்டுத்தாவணி பக்கம் சென்று கொண்டிருந்த போது அங்கிருந்த ஒரு பெரிய உணவகத்தைப் பார்த்து என் தந்தை ஏக்கத்துடன் சொன்னார்.

“இந்த ஹோட்டலுக்கு எவ்வளவு தரம் வந்திருக்கோம்? டேய் உனக்குப் புண்ணியமாப் போகட்டும். ஒருநாள் என்னை ஹோட்டலுக்குக் கூட்டிக்கிட்டுப் போயேண்டா. இப்பக்கூடப் போகலாமா? எனக்கும் பசிக்க ஆரம்பிச்சிருச்சி.”

என் மனதைக் கல்லாக்கிக்கொண்டு சொன்னேன்.

“அப்பா டாக்டர் உப்பு கூடவே கூடாதுன்னு கண்டிப்பா சொல்லியிருக்கார். என்னுடைய கிளையண்ட் ஹோட்டல் ஒண்ணு இருக்கு. ஒரு நாள் உங்களுக்காக உப்பு இல்லாம ஸ்பெஷலாப் பண்ணித்தரச் சொல்றேன். அங்க போய் வயிறு நிறைய சாப்பிடலாம்ப்பா.”

“போடா. அவ்வளவுதூரம் போய் சப்புன்னு சாப்பிடறதவிட உங்கம்மா பண்ற உப்பு சப்பில்லாத சாம்பாரே தேவலை. நீ வீட்டுக்கு வண்டிய விடு.”

இது நடந்தது ஞாயிற்றுக்கிழமை. அடுத்த புதன்கிழமை அப்பா இறந்துவிட்டார். அது முன்பே தெரிந்திருந்தால் அன்றே அவருக்கு அந்த ஹோட்டலில் ஆசைப்பட்டதை வாங்கிக் கொடுத்திருப்பேன்.

இதில் வேடிக்கையைப் பாருங்கள். நானும் என் உடன் பிறந்தவர்களும் நல்ல நிலையில் இருக்கிறோம். நாங்கள் மனதுவைத்தால் அப்பாவுக்காக ஒரு ஹோட்டலையே வாங்கும் அளவிற்கு எங்களுக்கு வசதி இருக்கிறது. ஆனால் அன்று எங்கள் தந்தைக்கு வாய்க்கு ருசியாக உணவு வாங்கிக் கொடுக்க முடியவில்லை.

எங்களிடம் ஒரு ஹோட்டலையே வாங்கும் அளவிற்குப் பணம் இருந்தது. ஆனால் எங்கள் வயதான தந்தை கடைசியாக ஆசைப்பட்ட உணவை வாங்கித்தரும் அளவிற்குச் செல்வம் இல்லை.

பணம் செல்வமாக மாறப் பல தடைகள் வரலாம். என் தந்தைக்கு வந்தது போல் உடல் நலம் சரியில்லாமல் இருக்கலாம். கையில் பணம் இருக்கும். ஆனால் அதைச் செலவழிக்கக் கூட நேரமில்லாமல் சம்பாதித்துக் கொண்டிருப்போம். இன்று பலரின் நிலைமை அப்படித்தான் இருக்கிறது.

பணம் சம்பாதிக்க வேண்டியது முக்கியம். ஆனால் அந்தப் பணத்தைச் செல்வமாக  மாற்றி அது  நமக்கு இன்பம் தரும் வகையில்  வாழவேண்டியது அதைவிட முக்கியம்.

Thursday, 4 August 2016

உங்களின் மதிப்பு தெரியவேண்டுமா?.. கடன் கேளுங்க..!

🎯🎯 ஒரிஜினல் எலுமிச்சையை காரில் நசுக்கிவிட்டு, கெமிக்கல் எலுமிச்சையை குடித்து களிக்கிறோம்..!!

Sunday, 24 July 2016

மேலான கவனத்திற்கு....

நம்வலைத்தளத்திற்கு சிறந்த கருத்துக்களை

மாய உலகம்

மகிழ்ச்சி என்பது வசதிகளில் இல்லை!!!
அந்த சிறு குருவிக்கு அன்று ஒரு அழகிய கனவு வந்தது. கனவில் மிக அழகான ஒரு உலகம் தெரிந்தது.
இதுவரை குருவி அப்படியொரு அற்புத உலகத்தைப்

Friday, 15 July 2016

தமிழ்நாடு தமிழர்களுக்குச் சொந்தமா - 1

தினத்தந்தி – 18.03.2016 

வெள்ளைக்காரர்கள் என்றைக்கு தமிழ்நாட்டில் காலடிகள் எடுத்து வைத்தார்களோ

Must read - கோக்க கோலா குடித்த உடன் நமது உடலில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் !

கோக்க கோலா குடித்த உடன் நமது உடலில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் !

Wednesday, 6 July 2016

The 99 Club

Once upon a time, there lived a King who, despite his luxurious lifestyle, was neither happy nor contended.




One day, the King came upon a servant who was singing happily while he worked. This fascinated the King; why was he, the Supreme Ruler of the Land, unhappy and gloomy, while a lowly servant had so much joy?

The King asked the servant, 'Why are you so happy?'

The man replied, 'Your Majesty, I am nothing but a servant, but my family and I don't need too much - just a roof over our heads and warm food to fill our tummies.'



The king sought the advice of his most trusted advisor. After hearing the story, the advisor said, 'Your Majesty, the servant has not yet joined "The 99 Club".'

'The 99 Club? And what is that?' the King inquired.

The advisor replied, 'To truly know what The 99 Club is, just place 99 Gold coins in a bag and leave it at this servant's doorstep.'

When the servant saw the bag, he let out a great shout of joy... so many gold coins. He began to count them. After several counts, he was at last convinced that there were only 99 coins.

He wondered, 'What could've happened to that last gold coin? Surely, no one would leave 99 coins!'

He looked everywhere he could, but that final coin was elusive. Finally he decided that he was going to work harder than ever to earn that 100th gold coin.

From that day, the servant was a changed man. He was overworked, grumpy, and blamed his family for not helping him make that 100th goldcoin.

And he had stopped singing while he worked.



Witnessing this drastic transformation, the King was puzzled. The advisor said, 'Your Majesty, the servant has now officially joined The 99 Club.'

He continued, 'The 99 Club is a name given to those people who have enough to be happy but are never contended, because they're always wanting that extra 1, saying to themselves:
"Let me get that one final thing and then I will be happy for life."

We can be happy with very little in our lives, but the minute we're given something bigger and better, we want more ...and even more! We lose our sleep, our happiness, all these as the price for our growing needs and desires.

That's "The 99 Club"...
Zero Membership fee to enter, but you pay for it for (& with) your entire life!

Monday, 4 July 2016

ஓட்டைகளும் கேள்விகளும்....

சைவ உணவினால் என்ன பயன்? - 2

எவ்வகையான உணவு வகைகளை உண்பது நல்லது?
அது ஏன் அசைவ உணவு எப்போதும் சர்ச்சைக்கு உரியதாகிறது? மாமிசம் உண்பது குற்றமா, என்ன? உயிர்களை கொன்று உண்பது பாவம் என்றால், சைவ உணவான தாவரங்களும் கூட உயிர்தானே? அதை மட்டும் கொல்லலாமா? இப்படி நீள்கிறது கேள்விப் பட்டியல். இதற்கு சத்குருவின் பதில் இங்கே… சத்குரு: உணவுமுறையில் இப்படி பல கோட்பாடுகள் வைத்ததற்குக் காரணம், உயிர்வதை, வன்முறை கூடாது என்பதால் மட்டுமல்ல. வாழ்க்கையை உற்றுப் பார்த்தால், இங்கு உயிர்வாழ்வதும், ஏன் சுவாசிப்பதும் கூட வன்முறை தான். ஆனால் நீங்கள் தேவையான அளவிற்கு மட்டும் வன்முறை செய்கிறீர்களா, அல்லது எல்லை தாண்டிப் போகிறீர்களா என்பதுதான் கேள்வியே. எது வன்முறை? ஒரு எறும்பாக இருந்தாலும், கரப்பான்பூச்சியாக இருந்தாலும், ஆடாக இருந்தாலும், ஒவ்வொரு ஜீவராசிக்கும், அதன் உயிர்தான் இந்த உலகிலேயே அதற்கு மிகவும் உயர்வானது. நீங்கள் காரட் வெட்டுகிறீர்களோ, ஆப்பிள் வெட்டுகிறீர்களோ அல்லது கோழி, ஆடு வெட்டுகிறீர்களோ அது எதுவாக இருந்தாலும், அது வன்முறைதான். ஒரு எறும்பாக இருந்தாலும், கரப்பான்பூச்சியாக இருந்தாலும், ஆடாக இருந்தாலும், ஒவ்வொரு ஜீவராசிக்கும், அதன் உயிர்தான் இந்த உலகிலேயே அதற்கு மிகவும் உயர்வானது. விலைமதிப்பற்றது. “இது ஓரு ஆட்டின் உயிர்தானே…” என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். ஆனால், அந்த ஆட்டிற்கு அப்படியல்ல. அது எத்தனை கர்வத்தோடு நடக்கிறது என்று பாருங்கள். அதைப் பொறுத்தவரை இவ்வுலகிலேயே அதுதான் மிக முக்கியமான உயிர். உங்கள் நினைப்பும் அதுதானே?! மாமிசம் சாப்பிடுவது குற்றமா..? இவ்வுலகில் வாழும் ஒவ்வோர் உயிரும் வெவ்வேறு அளவிலான பரிணாம வளர்ச்சி நிலையில் இருக்கிறது. வெவ்வேறு அளவிலான உணர்வுத்திறன் பெற்றுள்ளது. விஞ்ஞான ரீதியாக பார்த்தால், நாம் உண்ணும் உணவு, பரிணாம வளர்ச்சியில் நாம் இருக்கும் நிலையிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருப்பது நல்லது. ஏனென்றால், ஒவ்வொரு ஜீவராசிக்கும், அது பதித்து வைத்துக்கொள்ளும் ஞாபக அளவைப் பொறுத்து, அதன் ஞாபகக் கட்டமைப்பு அமைந்திருக்கும். பரிணாம வளர்ச்சி நிகழ நிகழ, மிக நுண்ணிய விஷயங்களையும் பதித்து வைத்துக் கொள்ளும் வகையில், ஞாபகக் கட்டமைப்பு மேன்மேலும் நுட்பமானது. இந்த பரிணாம வளர்ச்சியின் உச்சநிலையில் மனிதன் இருப்பதால், அவனின் ஞாபகசக்தி மிகமிக நுட்பமாக இருக்கிறது. அவனது ஞாபகக் கட்டமைப்பும் மிக நேர்த்தியாக, மேம்பட்ட நிலையில் உள்ளது. எந்த ஜீவராசிக்கு ஞாபகக் கட்டமைப்பு மிக எளிய நிலையில் இருக்கிறதோ, அதை உணவாக உண்டால், அதை நாம் எளிதாக ஜீரணிக்கலாம். அதாவது, அந்த உணவின் ஞாபகங்களை எளிதாக மாற்றி, அதை நம் உடலோடு எளிதாக இணைத்திடலாம். இரண்டு உயிரணுக்களுடன் தொடங்கிய உங்கள் உடல், இத்தனை மடங்கு வளர்ந்தும் தன் தனித்தன்மையை இழக்காததற்குக் காரணம், அந்த அணுக்களின் ஞாபகத்திறன். அதைக் கொண்டு தான், அது தன்னைப் போன்றே அச்சுகளை உருவாக்குகிறது. பரிணாம வளர்ச்சியில், கீழ்நிலையில் உள்ள தாவரங்களை உட்கொண்டால், அதை கிட்டத்தட்ட 100% ஜீரணம் செய்திடலாம். அதன் ஞாபகங்களை முழுமையாக நீக்கிவிட்டு, உங்கள் ஞாபகத்தை அதன் மீது பதித்திடலாம். ஆனால், உங்களை ஒத்த ஜீவராசிகளை நீங்கள் உண்ணும்போது, அவற்றின் ஆழமான, சிக்கலான ஞாபகங்களை உங்களால் முழுவதுமாய் அழிக்க முடியாது. இப்படிப்பட்ட உணவினை நீங்கள் தொடர்ந்து உண்ணும் போது, உங்கள் ஞாபகத்தை அதன் மீது முழுமையாய் பதிக்கமுடியாமல் போவதால், நாள் ஆகஆக, உங்கள் தனித்தன்மையை நீங்கள் இழக்க ஆரம்பித்துவிடுவீர்கள். 25000 ஆண்டுகளாக உங்கள் மரபணுக்கள் மூலம் நீங்கள் சுமந்து வந்திருக்கும் கலாச்சாரம், நாகரீகம் எல்லாம் தொலைந்து விடும். உண்டாகும் உருச்சிதைவு! இதைத்தான் 2600 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே மஹாவீரர் சொன்னார். விலங்குகளை உண்டால், நீங்கள் அவை போலவே ஆகிவிடுவீர்கள் என்று. அதற்காக இன்று நீங்கள் ஆட்டை சாப்பிட்டால், நாளையே ஆடு போல் தோற்றம் கொள்வீர்கள் என்று பொருளல்ல. இதுபோன்ற உணவுகளை உண்டால், சிறிது சிறிதாக ஞாபக ‘உருச்சிதைவு’ உண்டாகும். உங்கள் ஞாபகத்தை தன்மீது முழுமையாய் ஏற்காத, தன் ஞாபகங்களை இன்னும் பிடித்து வைத்துக்கொள்ளும் உணவுகளை (விலங்குகளை) உண்பதால், உங்கள் உடலின் ‘ஞாபகப் பதிவு’களில் குழப்பங்கள் உண்டாகிறது. இந்த ஞாபகக் குழப்பத்தோடு நீங்கள் பிள்ளைகள் பெற்றால், அவர்கள் சற்றே தடுமாற்றத்துடன் தான் இருப்பர். அசைவத்தில் என்ன தான் சாப்பிடுவது? உண்பதற்கு தாவரங்கள் தான் சிறந்தது. ஆனால், கட்டாயம் அசைவம் வேண்டும் என்று நீங்கள் நினைத்தால், பரிணாம வளர்ச்சியில் தாவரங்களுக்கு அடுத்த நிலையில் உள்ள கடல்வாழ் உயிரினங்களை உண்ணலாம். அதாவது மீன்களை உண்ணலாம். காரணம், கடல்வாழ் உயிரினங்கள் தான் விலங்கினத்தில் முதல்முதல் தோன்றியவை. ‘நகரும் உயிரினத்தின்’ பரிணாம வளர்ச்சியில், மனிதனைவிட வெகு தொலைவில் இருப்பவை அவை. உயிரின் ஞாபகத்தன்மை பாலூட்டி வகை விலங்குகள் பரிணாம வளர்ச்சியில் மனிதர்களுக்கு மிக அருகே இருப்பதால், அவற்றை நாம் உண்பதில்லை. ஓர் ஆட்டை சாப்பிட்டால் ஆரோக்கியம் வரும் என்றால், அதைவிட மேம்பட்ட உயிரினமான மனிதனை உண்டால், இன்னும் அதிகமாக ஆரோக்கியம் வரவேண்டும் அல்லவா? மனிதனை உண்பதில் உங்களுக்கு என்ன பிரச்சினை? பிரச்சினை, அவர் உங்களைப் போன்றே இருக்கிறார் என்பதால்தான். மனிதர்களைப் போலவே உணர்ச்சிகளும் எண்ணங்களும் கொண்ட விலங்குகளை உண்பது ஏறக்குறைய நரமாமிசம் உண்பது போல. இதை வேண்டாம் என்று சொன்னது, மதம் சார்ந்த கருத்தோ, நல்லொழுக்க சான்றோ அல்ல. இது நம் வாழ்வின் அஸ்திவாரத்தை தடுமாறச் செய்யும் விஞ்ஞானப் பூர்வமான பிரச்சனை. தொடர்ந்து மாமிசமோ, நுட்பமாக ஞாபகப் பதிவை வைத்துக் கொள்ளும் உணவு வகைகளையோ உண்டு வந்தால், ‘மனிதனின்’ தனித்தன்மைகளையே நீங்கள் இழக்க நேரிடும்.

Read more at : மாமிசம் சாப்பிடுவது குற்றமா..? பகுதி – 2 http://isha.sadhguru.org/blog/ta/maamisam-saappiduvathu-kutramaa-paguthi-2/

சைவ உணவினால் என்ன பயன்? - 1

கேள்வி சைவ உணவினால் என்ன பயன்?

பதுக்குவதற்காக தேடுவதாலேயேஇந்த நிலை...*

*சகமனிதன்   மேல் நம்பிக்கை இல்லாததாலேயே

Sunday, 3 July 2016

Saturday, 2 July 2016

ஆபத்தான விஞ்ஞான வளர்ச்சி – ” Facebook ” …!!! பக்குவப்படாதோரை மீட்பது எப்படி…..?

facebook -logo
facbook-like-and-share-thumbs-up

அப்பா விமர்சனம்

அப்பா விமர்சனம் – சமுத்திரகனியின் எழுத்து, இயக்கம், நடிப்பு மற்றும் தயாரிப்பில் “பிள்ளைகளின் எதிர்காலம் அவர்கள் படிக்கும் பள்ளியில் இல்லை… பெற்றோரின் கையில் தான் இருக்கிறது…”

Sunday, 5 June 2016

நமக்கெதுக்கு பா! இந்த விசயம் எல்லாம் ....

சூவையும் செருப்பயும்! உற்பத்தி செய்யும் இயந்திரத்தை உற்பத்தி செய்யும் நாடு இத்தாலி